Simaron

 

Ann en Simaron

Graag stel ik jullie voor aan Simaron

Een 16-jarige vosse merrie met veel karakter. Sinds 6 jaar is ze bij mij en ik kan je verzekeren dat ze me al voor heel wat uitdagingen gesteld heeft. Bijvoorbeeld ook de hoefverzorging. Het eerste jaar dat ze bij mij was, liet ik verschillende hoefsmeden komen om haar te bekappen. Dit draaide echter steeds uit op een fiasco waardoor haar achterste hoeven anderhalf jaar lang niet bekapt konden worden… Door een trauma kan ze heel agressief reageren wanneer ze de situatie niet vertrouwt: dit gaat van stampen en klauwen tot bijten en bokken. Na anderhalf jaar vond ik eindelijk een goede hoefsmid (lees: een man die niet wil domineren). Voor de eerste keer sinds ik haar had konden haar hoeven op een aangename manier bekapt worden. Niet dat het vanzelf ging, maar het was toch gelukt om ook haar achterste hoeven te bekappen. Jammer genoeg bleef dit bij die ene keer want vanaf de volgende keer besloot Simaron plots dat ze ook deze man niet vertrouwde. We probeerden van alles uit maar het ging van kwaad naar erger. Opnieuw ging er een jaar voorbij zonder dat haar hoeven deftig bekapt konden worden… Drie jaar geleden leerde ik via mijn nieuwe weidemaatjes gelukkig een hoefsmid kennen die bereid was de uitdaging aan te gaan, een rustige, geduldige man. Een kleine twee jaar heeft hij Simaron bekapt, de ene keer met al wat meer stoten dan de andere. Ook kreeg hij een keer een stamp, toen hij één seconde werd afgeleid door een voorbijgaande kennis die hallo zei. Je ziet: uiterste concentratie is van groot belang want het minste signaal kan haar doen twijfelen. Na enkele tijd zag hij het jammer genoeg niet meer zitten om Simaron te bekappen omdat het te veel van hem vergde. Gelukkig leerde ik toen Wesley kennen en sindsdien is Simaron altijd netjes bekapt kunnen worden. De eerste keren gingen als het ware vanzelf! Ik schrok me een ongeluk dat Simaron zo meegaand was. Aan de andere kant misschien ook logisch als je weet hoe geduldig Wesley met de paarden omgaat tijdens het bekappen. Toch blijven er periodes zijn – en meestal heel onverwacht – dat Simaron plots haar vertrouwen kwijt is en in de verdediging gaat. Het fijne aan de aanpak van Wesley is dat hij steeds zal blijven zoeken naar een oplossing en vooral, dat hij daarbij ook veel aandacht heeft voor wat de eigenaar zelf aanraadt. Toen Simaron op een dag echt heel lastig was, dacht ik aan de plekjes waar ze toch o zo graag gekroeld wordt. Ik twijfelde een beetje om Wesley te vragen haar kroelen maar deed het toch. En voila, Simaron liet zich plots wel bekappen. Ik zou er nog niet aan denken om zoiets te durven vragen aan een andere hoefsmid: ze zouden me gek verklaren! Onlangs had Simaron het ook moeilijk met haar achterste hoeven en vreemd genoeg vindt ze het fijner als er lichaamscontact is dan wanneer je vanop een veilige afstand haar hoef zou willen vragen. Dit (het “plakken” aan haar lichaam) geeft haar op één of andere manier vertrouwen. Ook toen legde ik dit uit aan Wesley waarop hij dit uitprobeerde met een in slaap vallende merrie als resultaat. Het is duidelijk dat Simaron een traumapaard is wat betreft haar hoefverzorging. Zelfs bij mij na 6 jaar geduldig en zacht omgaan met haar zijn er soms dagen waarop ik haar hoef niet mag optillen. Ik vind het echter fantastisch om te zien hoeveel respect Wesley heeft voor de eigenheid van mijn merrie om alsnog tot een mooie samenwerking te komen en ik zal hem daar ook eeuwig dankbaar voor zijn!

Reageren is niet mogelijk